رفع آسیب های مغزی یک کودک با استفاده از اکسیژن درمانی

[ad_1]

پزشکان در مرکز سلامتی لوییزیانا با همراهی محققان دانشگاه داکوتای شمالی موفق شدند آسیب های مغزی دختری دوساله را که در اثر غرق شدگی در آب ایجاد شده بودند، کاملا برطرف نمایند.

آنها برای این منظور از اکسیژن پرفشار (hyperbaric oxygen) استفاده کردند؛ نوعی روش درمانی که با قرار دادن بیماران درون اتاقک اکسیژنی که فشار جوی آن کاملا تحت کنترل قرار دارد، توانایی بدن آنها برای درمان شدن را بالا می برد.

دکتر پل هارچ مدیر موسسه Hyperbaric Medicine مرکز سلامت دانشگاه لوییزیانا در این باره گفت:

وفتی ادن کارلسون به اینجا آمد واقعا نمی توانست هیچ فشاری را تحمل کند. وضعیت مغزی وی ابدا عادی نبود و اوضاعش حسابی به هم ریخته بود.

در پایان دوره درمان، او شروع به راه رفتن کرد و تکلمش هم در وضعیتی به مراتب بهتر از زمانی شد که هنوز دچار این حادثه نشده بود.

آنطور که هارچ میگوید آسیب های مغزی ناشی از حوادث تلخی چون غرق شدگی می توانند تا مدت ها بعد از نجات فرد نیز ادامه داشته باشند. در این شرایط ابتدا حادثه رخ می دهد، بعد بدن یک واکنش ثانویه تورمی به آن می دهد که درست بعد از خارج شدن فرد از آب اتفاق می افتاد.

در مورد ادن باید بگوییم که ۵۵ روز بد از حادثه ای که درون یک استخر شنا برای وی رخ داد، فرایند درمانی وی آغاز شد . البته قلب این دختر کوچک از حرکت باز ایستاد با این همه تیم پزشکی توانستند او را در بیمارستان کودکان آرکانزاس مجددا احیا نمایند. کمی بعد با بررسی اسکن های MRI وی مشخص گردید که بخش بزرگی از قسمت خاکستری و سفید مغز وی از دست رفته است که البته اگر ما کاری روی او انجام نمی دادیم قطعا آسیب های مغزی وی بیشتر از این می بود.

اکسیژن درمانی وی از روز ۵۵ام بعد از حادثه شروع شد و هر روز او دو جلسه ۴۵ دقیقه ای اکسیژن خالص دریافت می کرد. طرف یک هفته، ادن به شرایط عادی بازگشت. یک ماه بعد اسکن MRI دیگری روی وی انجام شد و مشخص شد که آسیب مذکور تقریبا به طور کامل از بین رفته است.

هارچ می گوید:

در طول سالیان درازی که از فعالیت من می گذرد ۴۳ کودک با وضعیت مشابه را با اکسیژن خالص تحت درمان قرار داده ام. اما این نخستین باری است که درمان در فاصله کوتاهی بعد از شروع به کار نتیجه می دهد. در اغلب موارد این اتفاق یک تا دو سال بعد از شروع درمان رخ میداد که در آن زمان نیز بخش اعظمی از بافت آسیب دیده مغزی از دست می رفت.

گفتنی است در برهه کنونی اکسیژن درمانی مخالفان و موافقان خود را دارد با این همه نتایج به دست آمده از درمان ادن را می توان به سا شواهد ارزشمندی درنظر گرفت که سودمندی این روش را به اثبات می رسانند.

[ad_2]

لینک منبع

تلاش تازه محققان: استفاده از آنتی بادی های بدن گاو برای مقابله با HIV

[ad_1]

پژوهشگران مدت هاست که به دنبال راه هایی برای کمک به افراد مبتلا به HIV هستند تا بدن این افراد آنتی بادی های خنثی کننده (Bnab) بیشتری را برای مقابله با اشکال مختلف ویروس مذکور تولید نماید.

Bnab از جمله مباحث بسیار مهم در تحقیقات صورت گرفته پیرامون HIV است چراکه ویروس مذکور با هر بار تقسیم سلولی دستخوش تغییراتی می شود و این یعنی تنها از یک آنتی بادی نمی توان برای مقابله با آن استفاده نمود.

پژوهش تازه ای که در این باره انجام گرفته نشان می دهد گاو ها می توانند بهترین راهکار را برای مهار کردن Bnabها پیش روی دانشمندان قرار دهند.

در مورد ساختار کلی این ماده باید بگوییم که آنتی بادی های خنثی کننده درست مانند هر پروتئین دیگری عمدتا بزرگ و نامنظم هستند. با در نظر داشتن همین مشخصات، دانسمندان تشخیص داده اند که Bnabها شباهت زیادی به نوع آنتی بادی های موجود در بدن گاوها دارند.

گاوها معمولا HIV نمی گیرند اما بعد از آنکه محققان پروتئینی مشابه به این ویروس را به بدنشان تزریق کردند دریافتند بدن آنها آنتی بادی هایی را برای مقابله با آن ترشح می کند. در مرحله بعد دانشمندان آن پروتئین ها را از بدن گاو دریافت کرده و آن را در مقابل انواع مختلفی از HIV مورد بررسی قرار دادند.

Devin Sok مدیر واحد کشف و توسعه آنتی بادی در طرح بین المللی واکسن HIV در اینباره به STAT News گفت:

این یافته درست مانند کنار هم قرار گرفتن ستاره ها بود؛ یعنی همزمان دامپزشکان، محققان آنتی بادی های بدن گاو و دانشمندان HIV همگی به یک نتیجه دست پیدا کردند.

استفاده از گاوها برای یافتن درمان

این مطالعه که در واقع به پرورش Bnab مربوط می شود در نوع خود اولین است، با این همه، در نتایج مربوط به آن توضیح داده نشده که چطور باید همین پروتئین ها را در بدن انسان تولید کرد.

با این همه John Mascola مدیر تحقیقات واکسن در موسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی در این باره گفت: گرچه این تحقیق ابدا نشان نمی دهد که چطور باید برای HIV در انسان واکسن تولید کرد، با این همه ما را از نحوه حمله ویروس به سیستم ایمنی بدن مطلع می نماید.

این کشف همچنین می تواند راه های تازه ای را برای استفاده از خون گاو به منظور فراهم نمودن حفاظت کوتاه مدت در برابر HIV فراهم نماید یا حتی به درمان افرادی که پیشتر به این ویروس آلوده شده بودند کمک نماید. این اقدام همچنین در نهایت می تواند به کم شدن آلام میلیون ها انسانی منجر گردد که هم اکنون با وریروس HIV زندگی می کنند.

گفتنی است در حال حاضر محققان تلاش می کنند تا از آنتی بادی های بدن گاو برای مقابله با دیگر بیماری ها از جمله اختلالات سیستم ایمنی بدن انسان، انواع سرطان و بیماری های عفونی نظیر مالاریا استفاده نمایند.

[ad_2]

لینک منبع

تراشه مغزی میکروسکوپی می‌تواند نابینایی را درمان کند

[ad_1]

استفاده از فناوری تراشه‌های میکروسکوپی در پزشکی موضوع جدیدی نبوده و همچنین بازگرداندن بینایی به بیمارانی که دید خود را از دست داده‌اند، امر تازه‌ای نیست و قبلا هم‌چنین این قبیل تلاش‌های پزشکی مشاهده‌ شده است و این کار با استفاده از کارهایی مانند پیوند چشم امکان‌پذیر است. در این نوع عمل تنها مشکلی که ممکن است برای بیمار پیش بیایید این بوده که باید تا فراهم شدن عضو صبر کند که در بعضی موارد وجود بازار سیاه عضو می‌تواند برای بیمار دردسرساز باشد.

بااین‌حال، محققین دانشگاه رایس (Rice) توانسته‌اند به فناوری دیگری در این زمینه دست یابند که نه‌تنها می‌تواند بینایی ازدست‌رفته فرد را به وی بازگرداند بلکه قادر است تمامی اختلالات حسی را در آینده با استفاده از این تراشه مغزی رفع نماید.

این قطعه، یک شی مسطح میکروسکوپی است که بر روی مغز شما قرار داده می‌شود و قادر به نمایش و راه‌اندازی اعصاب بوده و در زمان فعال شدن با تشعشعاتی باعث اصلاح رشته‌های عصبی می‌شود.

بنابراین با قابلیت نمایش آن‌ها توسط این قطعه، اجازه ایجاد سنسورهایی را صادر می‌کند که قادر به ارسال داده‌های سمعی و بصری به مغز بوده و بنابراین باعث‌ ترمیم عصب‌های آسیب‌دیده مانند اعصاب صوتی و بینایی می‌شود.

بااین‌حال ما این فناوری را به‌عنوان یک شروع به‌حساب می‌آوریم و می‌دانیم که راه بسیار طولانی برای کاربرد قطعی آن در پیش خواهد بود ولی به‌نظر می‌رسد که این فناوری قدم در راه درستی نهاده است.

FlatScope از دانشگاه رایس قسمتی از بخش نوآوری‌های دارپا است که بر روی حوزه ایجاد رشته‌های عصبی باکیفیت بالا فعالیت می‌کند. Phillip Alvelda یکی از مدیران ارشد برنامه‌ریزی NESD می‌گوید:

با افزایش ظرفیت رشته‌های عصبی پیشرفته و قرار دادن بیش از 1 میلیون رشته عصبی در یک راستا، NESD تلاش می‌کند تا ارتباط دوطرفه بسیار قوی با مغز ایجاد نموده و کمک کند درک عمیق‌تری از رفتار اعضا مختلف براساس زیست شناسی، پیچیدگی و عملکرد داشته باشیم.

[ad_2]

لینک منبع